The King is dead! RIP 2006-2012

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλη την παρέα
Περισσότερα στο lexx.gr

Συνέντευξη με τον Γιάννη Κωνσταντακόπουλο (MindBlog.gr)

28 Sep 2006 by lexx

porcupine.jpg

Όταν πρωτοείδα το mindblog.gr κατάλαβα αμέσως ότι πρόκειται για μια περιποιημένη δουλειά. Αν και οι υπηρεσίες που προσφέρει είναι ακόμα σε επίπεδο βασικών λειτουργιών κάποια άρθρα και κάποιες λεπτομέρειες μου έδωσαν την εντύπωση ότι η εξέλιξη του θα έχει πολύ ενδιαφέρον. Ο κατάλληλος άνθρωπος όμως για να μας πει περισσότερα βρίσκεται εδώ.

Θα μας δώσετε μια σύντομη βιογραφία σας;

Είμαι από Αθήνα, αλλά ζω στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία 13 χρόνια. Ήρθα εδώ λόγω σπουδών κι έμεινα (για την ώρα). Το background μου έχει να κάνει με Φυσική, είμαι Φυσικός, αλλά το διδακτορικό μου είναι σαφώς στραμμένο προς το Web.

Είμαι άνθρωπος του design στο Web και ειδικά στα Web Standards. Νομίζω ότι αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα για μένα ο καλύτερος τρόπος είναι να ψάξει στο blog μου (http://www.porcupine.gr/).

Το Mindblog είναι το πρώτο σας project;

Όχι. Υπήρξαν κι άλλα projects στο παρελθόν. Το πιο γνωστό είναι το MindTrap (http://www.mindtrap.gr/), μια δικτυακή κοινότητα. Η προσπάθεια αυτή όμως είναι συλλογική και αυτό που θα δει κάποιος εκεί είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς. Εγώ είμαι υπεύθυνος των τεχνικών του site.

Είστε μόνος πίσω από το Mindblog ή υπάρχει κάποια ομάδα;

Υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων που συμμετέχει σε διάφορες φάσεις του project, αλλά ας κρατήσουμε ότι εγώ είμαι αυτός που δέχεται τα βέλη στις κακές στιγμές και πιστώνεται τις επιτυχίες στις καλές.

Πως σας ήρθε η ιδέα να ξεκινήσετε το Mindblog;

Η ιδέα ξεκίνησε από μια κουβέντα σε ένα καφέ που είχα με το φίλο μου το Χρήστο, αρκετούς μήνες πριν. Στη συνέχεια πολλά άλλαξαν, κι ακόμα αλλάζουν και το όλο project διαμορφώνεται μέρα με την ημέρα.

Ο κώδικας που στηρίζει το Mindblog είναι βασισμένος κάπου ή έχει δημιουργηθεί από το μηδέν;

Σχεδόν όλα τα νέα projects “πατάνε” σε κάποιο λογισμικό που έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν. Θα ήταν ανόητο κι ασύμφορο στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού να ξανακαλύψει κάποιος τον τροχό. Έτσι και στο MindBlog: ο κώδικας είναι βασισμένος στο blogging system Wordpress (http://www.wordpress.org/) και τα feeds δουλεύουν βάσει του Simplepie (http://simplepie.org/) μοντέλου. Ωστόσο, δεν είμαι ευχαριστημένος από το δεύτερο και πιθανόν σύντομα αυτό να αλλάξει. Το layout του site είναι φυσικά προϊόν δημιουργημένο από το μηδέν.

Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από το Mindblog;

Το MindBlog στοχεύει να παρέχει υπηρεσίες που θα κάνουν τη ζωή του blogger πιο εύκολη κι ενδιαφέρουσα.

Θέλω, όπως κάθε τι που κατασκευάζω για το Web, να είναι λειτουργικό, γρήγορο (που δεν είναι αυτή τη στιγμή), όμορφο και accessible όσο το δυνατό περισσότερο. Ποια είναι τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα του από το Monitor το οποίο μοιάζει στην λειτουργία του;

Αυτή τη στιγμή και τα δύο sites κάνουν περίπου το ίδιο. Όταν υπάρχει ένα εξαιρετικά επιτυχημένο εργαλείο όπως το Monitor, το να πας να φτιάξεις ένα ίδιο δεν έχει νόημα.

Η διαφορά στα εργαλεία θα φανεί σύντομα. Υπάρχει χώρος για πολλές διαφορετικές υπηρεσίες που μπορούν να βοηθήσουν τους bloggers.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας πλάνα; Τι στοχεύει να γίνει το Mindblog;

Ευτυχώς ιδέες υπάρχουν. Γενικά το σκεπτικό είναι παρέχονται χρήσιμα εργαλεία στους bloggers.

Μπορώ να σας πω ότι το επόμενο βήμα του MindBlog είναι να ενσωματώσει ένα σύστημα που θα δουλεύει με παρόμοιο τρόπο με το Digg (http://digg.com/). Με δυο λόγια ο κάθε blogger θα μπορεί να προτείνει posts και τα υπόλοιπα μέλη να τα ψηφίζουν ώστε τα καλύτερα να εμφανίζονται στην πρώτη σελίδα.

Υπάρχουν κι άλλα σχέδια υπόψιν, αλλά χρειάζονται επεξεργασία και θα ανακοινωθούν εν καιρώ.

Έγιναν πολλές συζητήσεις στην "μπλογκόσφαιρα" για τα κριτήρια που θέτετε. Θεωρείτε ότι αυτός ο "ντόρος" λειτούργησε θετικά ή αρνητικά τελικά; Το περιμένατε να γίνει κάποια στιγμή;

Ούτε ωφέλησε ούτε έβλαψε. Σε ένα βάθος χρόνου αυτό που είναι να μείνει θα μείνει κι αυτό που δεν αξίζει θα εξαφανιστεί (του MindBlog συμπεριλαμβανομένου).

Εκείνες τις ημέρες συγχύστηκα από την ευκολία που ο ανώνυμος μπορεί να πετάει λόγια στον αέρα προς κάποιον που βγαίνει προς τα έξω με ονοματεπώνυμο, αλλά αυτό είναι ένα τίμημα που πληρώνεις. Έχω διαχειριστεί κι άλλες κρίσεις παρόμοιου χαρακτήρα και ξέρω τα πράγματα the hard way.

Σίγουρα κέρδισα στο γεγονός ότι μπόρεσα να πάρω σημαντικό feedback από ανθρώπους που έμαθαν το MindBlog κι έκαναν ψύχραιμη ανάλυση για το τι θα ήθελαν ως bloggers. Από τα περίπου 100 blogs που φιλοξενούσε το MindBlog εκείνη την περίοδο, μόνο δύο bloggers απέσυραν το blog τους από το site, ενώ πολλοί νέοι φίλοι μπήκαν στην παρέα. Δεν πιστεύω ότι αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν για τον ντόρο και την κίνηση που θα έκανε το site ή τουλάχιστον μόνο γι’ αυτό. Εξάλλου, μπαίνεις εύκολα σε ένα κατάλογο που τον διαχειρίζεται ένας φασίστας (όπως μου προσάψανε); Δε νομίζω.

Τι θα λέγατε για τα νέα ελληνικά blog hosting site Που βγαίνουν το ένα μετά το άλλο;

Όταν υπάρχει το blogspot ή τα free Wordpress blogs δε νομίζω ότι υπάρχουν σοβαρά περιθώρια επιτυχίας. Το Google ξέρει τι κάνει, προσφέρει ένα εξαιρετικό εργαλείο που δύσκολα το ανταγωνίζεσαι. Αν υπάρχει τρόπος να γίνει ένα adoption μιας υπηρεσίας που δεν υπάρχει στην Ελλάδα, αυτό είναι ένα καλύτερο και τελικά πιο χρήσιμο βήμα.

Βέβαια ακόμα πιο σημαντικό είναι να παρουσιαστεί και να εφαρμοσθεί σωστά μια νέα ιδέα, αλλά όποιος θέλει να το κάνει αυτό ή θα πρέπει να αλλάξει χώρα ή να είναι πραγματικά εξαιρετικός για να πετύχει, συμπεριλαμβανομένης και της ομάδας που θα το υποστηρίζει.

Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε ένα blogger που τώρα ξεκινά;

Το μόνο που θα του έλεγα είναι ότι το blog είναι το δικτυακό του σπίτι. Έτσι, θα πρέπει να το προσέξει τόσο στο που βασίζεται όσο και στο πως δείχνει αυτό το «σπίτι».

Πως θα χαρακτηρίζατε την κατάσταση στην ελληνική "μπλογκόσφαιρα";

Το blogging νομίζω ότι ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας από την άποψη ότι ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του καλό κι ότι πρέπει να ακουστεί. Πάντως μου κάνει εντύπωση πως ένας blogger που ασχολείται με τόση θέρμη με το site του (και καλά κάνει), το αφήνει να το διαχειρίζεται σε μεγάλο βαθμό το Χ blogspot και δεν αποφασίζει να έχει το δικό του domain name, το δικό του design και πάει λέγοντας.

Μου αρέσει το blogging για ένα ακόμα λόγο: γιατί ελέγχεται δύσκολα λόγω του μέσου που το φιλοξενεί. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι στο peak του, αλλά έχει περιθώρια να ανέβει κι άλλο.

Στην Ελλάδα είμαστε πάντως ψηφιακά αναλφάβητοι ή μάλλον ημιμαθείς. Το blogging κινείται κι αυτό στη γενική μετριότητα. Δε λέω ότι τα blogs που υπάρχουν είναι μέτρια, αλλά το να λαμβάνεις π.χ. ένα email που να σε ρωτάνε για το blog σου και να μην απαντάς ποτέ είναι μια ένδειξη αυτού που εννοώ.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας προορισμός στον internet;

Τι να σας πρωτοπώ; Θεωρώ πρότυπα αισθητικής τα blogs του J. Hicks (http://www.hicksdesign.co.uk/) και της Veerle (http://veerle.duoh.com/). Στο κομμάτι που ασχολούμαι επαγγελματικά θεωρώ γκουρού τον D. Bowman (http://www.stopdesign.com/), τη Molly (http://www.molly.com/) και τον Roger Johansson (http://www.456bereastreet.com/). Το αγαπημένο μου όλων μάλλον είναι το A List Apart (http://www.alistapart.com/).

Πόσες ώρες περνάτε μπροστά στον υπολογιστή;

Πολλές, γύρω στις μισές μιας ημέρας. Ποια είναι τα χόμπι σας;

Δεν ξέρω τι είναι τα χόμπι, δεν είχα ποτέ. Ό,τι κάνω θέλω να το κάνω καλά, οπότε δεν υπάρχουν πράγματα που κάνω “για να περνάει η ώρα”. Αυτό συνήθως ο κόσμος εννοεί με τη λέξη χόμπι. Αγαπημένο βιβλίο, ταινία, κλπ…

Διαβάζω πολύ τεχνικά βιβλία που αφορούν αυτό που κάνω. Αν με ρωτάτε για λογοτεχνία ο αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Νίκος Δήμου. Τα ευφυέστερα βιβλία γράφτηκαν από τον R. Feynman, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Από ταινίες προτιμώ αυτές του M. Mann, με κορυφαία το Heat. Άλλες που θεωρώ σπουδαίες είναι το 25η Ώρα, το Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέηγουορθ, το Fight Club και το Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας.

Ακούω πολλή μουσική και είμαι ιδιαίτερα απαιτητικός σε αυτό. Έχω συγκεκριμένη άποψη για τη μουσική κι αυτή την άποψη δεν μπορεί σχεδόν κανένας να μου την αλλάξει.

… και μια τελευταία δήλωση;

Το Web είναι είναι το δυνατότερο μέσο από την εποχή του βιβλίου. Στην Ελλάδα ακόμα κι αυτό το τόσο ανεξάρτητο εργαλείο είναι βραχυκυκλωμένο στις ομιχλώδεις μπίζνες του κράτους και στο σύνδρομο του ανηψιού: “δε θα πληρώσω σε σένα να το φτιάξεις, θα το κάνει ο ανηψιός μου πιο φτηνά”.

Όποιος ξυπνήσει πιο γρήγορα, θα κερδίσει, γιατί το Web είναι τόσο ανεξάρτητο που θα τα υπερκεράσει όλα αυτά.