The King is dead! RIP 2006-2012

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλη την παρέα
Περισσότερα στο lexx.gr

Η παρεξήγηση του μινιμαλισμού

26 Nov 2009 by lexx

Πάρα πολύ συχνά βλέπουμε ότι το minimal design ταυτίζεται με την πλήρη αφαίρεση των πάντων. Μόνο δύο χρώματα (συνήθως άσπρο και μαύρο) και παρουσίαση μόνο του κύριου περιεχομένου χωρίς τίποτα ή με λίγα άλλα πράγματα να το συνοδεύουν. Το ελλιπές όμως δεν είναι minimal. Το Less is More δεν πάει να πει Less than the best. H Wikipedia λέει:

The term "minimalist" is often applied colloquially to designate anything which is spare or stripped to its essentials.

Το "πρόβλημα" ειδικά ξεκινάει όταν πετσοκόβουμε ακόμα και τα essential για να δώσουμε τον αέρα του minimal. Στην μουσική και την τέχνη, το προκλητικό minimal μπορεί να είναι και πειραματικό ή πρωτοποριακό. Όμως στην κατασκευή ιστοσελίδων και εφαρμογών θα οδηγήσει σε κάτι μη πρακτικό και ακόμα χειρότερα... δυσλειτουργικό.

Ποια είναι λοιπόν η χρυσή τομή;

Δυστυχώς η χρυσή τομή δεν είναι ένα code snippet ή μια λίστα με αρχές και νόμους. Όταν σχεδιάζεις μια εφαρμογή και θέλεις να δημιουργήσεις κάτι minimal, κοιτάς να δεις τι πραγματικά χρειάζεσαι και αξιολογείς το κάθε feature και element της σελίδας σου. Πρέπει να κερδίσει με την πραγματική του αξία μια θέση στην εφαρμογή σου. Αν δεν μπορεί τότε θα πρέπει να μείνει απέξω, μέχρι να δικαιολογήσει την ύπαρξή του.

Ένα βιβλίο το οποίο δεν αναφέρεται πουθενά σε μινιμαλισμό αλλά για μένα τον αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό είναι το «Getting Real» από την εταιρία 37signals, δημιουργός του Basecamp και άλλων δημοφιλών εφαρμογών. Το βιβλίο δείχνει πως η μινιμαλιστική προσέγγιση λειτουργεί σε όλα τα στάδια παραγωγής μιας εφαρμογής, όχι μόνο στο design.

Ο χρήστης θα νιώσει το minimal

Σαν designers όλοι θα έχετε διαβάσει σε άρθρα φράσεις όπως:

  • Make your design transparent
  • Less is more
  • Design for the people
  • blah blah

Ναι, σε όλα. Όλα έχουν μια φιλοσοφία που μπορεί να προσφέρει στις εμπειρίες κάποιου του χώρου. Όμως το User-centered Design και ο μινιμαλισμός είναι κάτι που κάποιος κατακτά με την εμπειρία και με τα χρόνια. Όχι μόνο η τεχνική γνώση, αλλά και η εσωτερική ανάγκη να δημιουργεί περιβάλλοντα τα οποία είναι ξεκάθαρα και εύχρηστα. Όχι μισά, αλλά φτιαγμένα να δίνουν στον χρήστη τη δυνατότητα να κάνει αυτό που επιθυμεί, εύκολα, γρήγορα, σωστά. Δεν χρειάζονται 10.000 features. Χρειάζονται 3 και καλά και έχει ο θεός. Ο περιορισμός σε κάνει δημιουργικό και αυτό είναι κάτι που απέδειξε το Twitter.

Παραδείγματα

Θέλω να δω τα δικά σας παραδείγματα και αντιπαραδείγματα πάρα πολύ. Μερικά που μου έρχονται κατευθείαν στο μυαλό χωρίς καν να ψάξω στο google είναι:

  • H Microsoft. Τα πάντα είναι γεμάτα με εκατομμύρια features για τα οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται και το design με κάποιο τρόπο καταφέρνει πάντα να μπερδεύει και τους έμπειρους χρήστες.
  • Photoshop. Ναι είναι θεϊκό αλλά τα 5 πράγματα που θέλουν να κάνουν καθημερινά μερικοί άνθρωποι είναι rocket science.
  • Google Wave. What the fuck am I supposed to do here. Κάτι δεν πήγε κάλα.

Και κάποια επιτυχημένα παραδείγματα:

  • Google Docs. Πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ γιατί υπάρχει το Word πια. Και γιατί είχε 2.000.000 επιλογές. Απλά θέλω να γράψω ένα κείμενο.
  • Dropbox. Ξαφνικά ζω on the cloud και δεν κατάλαβα ποτέ το transition.
  • Wordpress Plugin and Update system. Θέλω να πατάω ένα κουμπί και όλα να γίνονται. Θαύμα!

Θέλω λίγα και καλά. Ούτε λιγότερα, ούτε περισσότερα.